Mostrando entradas con la etiqueta Pontedeume. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Pontedeume. Mostrar todas las entradas

viernes, 26 de abril de 2013

Viviendo entre cerezos

Cuentan que antiguamente esta ribera del Eume, rodeada por la niebla que descendía desde los castillos de los Andrade, vivía inmersa entre naranjos, manzanos, perales y limoneros que sembraban los campos de Ombre. Los mayores aseguran también que todo el horizonte era del blanco intenso y aromático de la flor del cerezo, y de esto no hace tantos años. Ahora el entorno ha cambiado, la huella del hombre se hace más palpable aunque sigue siendo idílico; los cerezos son más escasos pero el paisaje que dibujan sus flores sobre la suave ladera que se adentra en las aguas del Eume, entre prados poblados de nabales de un amarillo intenso, convierten en paraíso este espacio que, cada primavera, nos regala colores de ensueño y nos promete un junio de sabores rojos, carnosos, dulces y frescos. 













viernes, 27 de abril de 2012

No corazón do Eume

A humidade inúndao todo dos seus verdes infindos. No corazón das fragas, o Eume latexa e serpentea indómito para sosegar calmo logo e agocharse entre a follaxe impenetrable, rexurdindo entre mil fervenzas e regatos. Neste lugar, que é o máis parecido ao paraíso soñado, felgos prehistóricos e outras especies únicas atoparon dende hai milleiros de anos o seu espazo de vida, compartido cos homes e mulleres que, ao longo dos séculos e en harmonía e equilibrio co medio coidaron e seguen a manter as fragas coma un ecosistema vivo, cheo de riqueza que aproveitar e preservar. Porque o medio natural en Galicia non é un museo que visitar e esquecer, é un conxunto de paisaxes e ecosistemas que existen e perdurarán grazas á relación equilibrada coas persoas que os habitan, e só a prepotencia, a ignorancia e as iniciativas alleas a esta realidade poden obviar esta evidencia. 



 

















Esta publicación está dedicada a eses homes e mulleres da Capela, de Monfero, de Pontedeume, das Pontes... e de toda Galicia que sentiron que un anaco do seu corazón marchaba entre as lapas.


viernes, 11 de noviembre de 2011

Mirando con otros ojos

De vez en cuando es una buena 
terapia volver nuestra mirada hacia la naturaleza con otros ojos, olvidándonos del tiempo y centrando nuestra atención en el espacio, acercándonos a ella con respeto, sin creernos el centro del universo,
interaccionando con ella sin alterarla. Entendemos mejor sus orígenes, sus movimientos, vemos su evolución, comprendemos la disposición de sus elementos, el porqué de cada uno de ellos, apreciamos la simetría, la proporción, la cadencia, el equilibrio, la belleza... la armonía y la paz que nos transmite son inmensas: sólo hay que mirarla –y fotografiarla–  
con otros ojos.

 
tejiendo sueños


vida a raudales


explosión de primavera


Castelao in memoriam





el bosque animado



Monet in memoriam


el tiempo detenido







se encienden los focos



esplendor en la hierba



en cualquier lugar del océano





paseando al borde de la eternidad






no sin mis Liras