Mostrando entradas con la etiqueta Ovidio Aldegunde. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Ovidio Aldegunde. Mostrar todas las entradas

miércoles, 12 de febrero de 2020

Crónicas do Sochantre ou a viaxe marabillosa ao alén

Historias milleiros de veces repetidas nas que conviven lendas célticas dos reinos de Bretaña e Galicia con traxedias universais, nun cosmos itinerante poboado por bandidos, armas, espectros, cartos, sangue, pantasmas, sombras, envexa, vaidade, preguiza, soberbia… mais non hai mortes, ninguén morre, quizais porque están todos mortos ou porque o verdadeiro bandido segue eternamente vivo. 
O poder do diñeiro, a luxuria, a gula, os negocios escuros colocan os personaxes en situacións irónicas entre a vida e a morte nas que a eternidade remata por afirmarse como o máis duro castigo xudicial. Mentres, de fondo, a música do bombardino poñendo banda sonora a outra xoia, e xa van unhas cantas, que nos fai escachar, que engancha e emociona… poucas compañías como Sarabela Teatro para chegarnos ás entrañas e amosarnos como somos, dende o principio dos tempos.



















domingo, 30 de junio de 2019

Tu verano

    – Pide un deseo…
    – Que llegue el verano
    – Deseo concedido
    – Pero no un verano más... uno inolvidable
    – En tu mano está que lo sea: vívelo como el primero

    #Microcuento
 

 






miércoles, 27 de febrero de 2019

La mirada interior [1ª parte]


Wim Mertens










 "Si, en mi condición de hombre en su sano juicio, tengo la pretensión de ver las cosas como son y no como debieran o pudieran ser, debo pedir perdón, pero no lo puedo evitar. 

Soy fotógrafo desde hace treinta años, me he dedicado por entero a la fotografía, he seguido caminos buenos y malos, y he cometido errores. [...] 

Nada me resulta más odioso que la fotografía edulcorada, con truco, poses y efectos. Por eso, dejadme decir con sinceridad la verdad sobre nuestra época y sus hombres."

August Sander

Mein Bekenntnis zur Photographie, 1927

Els Joglars
Teatro del Noroeste. 'Malditas palabras'. Miguel ínsua, Sara Casasnovas, Luma Gómez
Germán Coppini


Jorge Drexler
La Macana
Tonky de la Peña. Boney Fields
Nikki Hill
Mikel Erentxun
Leiva


Ariel Rot
Quique Peón
Javier Krahe
Luisa Martín
Estrella Morente

viernes, 30 de noviembre de 2018

Celebración. A gran noite

A aguda sensibilidade que desprega a compañía Sarabela en cada montaxe adopta neste espectáculo o formato de sátira delirante sobre o asalto ao poder, contra a clase política e os poderosos, pero tamén contra os que desexan formar parte desa elite que denostan pero á que aspiran.
Os protagonistas: unha muller con serios problemas laborais, unha adolescente que quere ser adulta, unha persoa que se sente excluída economicamente, outra que pensa que pertence á alta alcurnia e está desfasada e excluída, e un home con serios problemas relacionais e sociais. Todos queren ser convidados á ‘gran festa’, estar na fotografía, porque iso significa ter unha oportunidade na vida e esquecer as miserias cotiás. Como non están entre os elixidos deciden deixar de ser o que aparentaban e iniciar unha ‘revolución’ xunto a outros excluídos para tomar o poder coa intención de modificar o sistema de valores.
Nada máis lonxe da realidade. Como imaxinaredes e constatamos a diario, a erótica do poder remata fagocitando soños, promesas, ideoloxías, utopías... Puro teatro!!!